از جنوب امده بود

از جنوب امده بود ------
از دیاری صمیمی وغریب------
از همان خوزستان------
مردم سامانش چه صفایی دارند------
وسلام و قدم تک تک انها ابدیست-------
با صفا و گرمند----
مهربان وبا عشق-------
ونگاشان معصوم----
گرجه از موطن خود دور شدند-----
از افق روشنتر-------
محبت را میجویند درخم ایینه ها---
تنهایی بی کسی بی مهری------
در شهر پر از رویاها می اید-------------
همچنان خاموشند-----
ودر ان شهر که نامش تا ابد جاوید است----
مردمی زیسته اند ----
در نهایت همه لطف---------
بواقع اباد---
نام او متل خودش ابادان---
حال در گوشه ای این خاک وطن جه غریب است غریب-----
کوچه ها نخلستانها همه از ویرانی منالند---
گوش به یک موسقیند ---
اهنگ روییدن--
وحدت وساختنی شهری خوب---
وکجاست ان همدلی وهمدردی----
که بداند محبت خوب است---
وکمک همدردی واژه های در لغتنامه یک عاطفه اند ----
وبدانیم در کنار همه انانیم که سفره هاشان همه از مهر ووفاست ----------


تقدیم به همه شهیدان ابادان وخوزستان

/ 6 نظر / 5 بازدید
شیما

زیباست...به گمانم یک بار قبلا این شعر را در وبتان گذاشته بودید استاد ... انگار قبلا خوانده بودم!

نسیم

مرا یاد جنوب انداختید.. بسیار زیباست!

اللهم عجل لولیک الفرج

بسیار زیبا بود.. زنده باشند مردمان خطه ی جنوب کشورمان.. که شیرمردان و شیرزنانی هستند خدا خیرتان دهد استاد که شعرتان را تقدیم به شهیدان آبادان و خوزستان کردید روحشان شاد و قرین رحمت الهی باشد انشالله.. اجر شما نیز با سید و سالار شهیدان (ع)

فریاد

چقدر زیبا [گل] عالی بود[گل]

خرده شیشه

موطن هست نه موتن!

بنفشه

کاش در دیار ما ادب و ادبیات جدی گرفته می شد.!