اساتید در قید حیات را دریابیم


بیاد استادان دانشگاه ادبیات

نا مه های پروین اعتصامی



31 فروردین1307 [پست شهری، از تهران به تهران]

 
خانم عزیزم پیاله‌ی کوچکی را که بخدمت ارسال میدارم هدیه ناچیز ناقابلی است که بعنوان تبریکیه عروسی سرکار چندی قبل سفارش دادم متأسفانه بواسطه مسافرت ناگهانی شخص فروشنده به عتبات انجام این کار مدتی معوق ماند و پس از مراجعت به تهیه آن پرداخت اینک گرچه میدانم که خیلی دیر و بیموقع است با یکدنیا شرمندگی ازین تأخیر این (برگ سبز) را تقدیم کرده و با اعتماد کاملی که به الطاف و مراحم سرکار دارم امیدوارم که عذرم را پذیرفته و از شرمندگیم خواهید کاست از خداوند متعال خواهانم که همواره پیمانه طالعت را لبریز شربت سعادت و نیکبختی فرماید
                                
                                                                                        

ارادتمند پروین اعتصامی


5 مرداد 1307 [پست شهری]

 
قربان و تصدق خانم عزیزم میروم  امیدوارم که وجود عزیزت قرین سلامت و عارضه‌ بکلی مرتفع شده‌است باور فرمایید که از هفته گذشته تا حال هر روز خواسته‌ام که خدمت رسیده حضورأ تقدیم ارادت کنم ولی هر روز بواسطه پیش‌آمدی از نیل به این آرزو محروم ماندم چون لطیف خان در این چند روزه در منزل نیست کسی نبود که لااقل برای استفسار از صحت مزاج عزیزت کلمه چند نوشته بخدمت بفرستم چقدر شرمنده شدم که بجای اینکه بنده بوظیفه خویش عمل کرده و کسی را بخدمت فرستاده باشم سرکار با آن سرعت بی‌پایان با وجود کسالت باز به پرسش احوال اردتمند خود فرستاده بودید باور بفرمایید که از فرط شرمندگی نمیدانستم چه جوابی عرض کنم. این دو سه کلمه را با پست شهری نوشته بخدمت میفرستم امیدوارم که عفوم فرموده و سکوت چند روزه‌ام را حمل به فراموشکاری و حق‌نشناسی نفرمایید.   همیشه شوکت و سلامت وجود نازنینت را از خداوند تعالی خواهان و دستهای عزیزت را با کمال احترام و ادب از دور میبوسم
                           
                                                                                                               پروین اعتصامی

 


29 مهر 1307 [ظاهرأ پست شهری]

 

تصدق خانم و دوست عزیز مهربانم میروم   رقیمه قشنگ عزیزت که واقعأ دسته گلی از بوستان زیبای ادبیات بود چند روز قبل رسید البته توصیف و تمجید آن خط و ربط و انشاء املاء دلفریب و جانبخش از قوه من خارج و همینقدر عرضه میدارم که آن نمونه علم و ودیعه محبت را همیشه بیادگار نگاه خواهم داشت از این که قبول زحمت فرموده چائی ارسال فرموده‌اید فوق‌العاده از مرحمت حضرت علیه خجل و از آن لطف مخصوص بی‌اندازه متشکر و ممنونم.  لطفی نموده و ندارم زبان عذر     این عذر را حواله به لطف تو میکنم     اگر در عرض جواب تأخیر شد برای این بود که بعد از رسیدن رقیمه سرکار بنده مدت هشت یا نه روز به درد پا  مبتلا بودم دکتر می‌گوید که هوای مرطوب رشت با من معامله خوبی نکرده‌است ولی بحمد‌الله این دو روزه بهترم و به عرض جواب و اظهار تشکر مصدع میشوم ازینکه خانمهای همشیره‌ها کسل بوده‌اند خیلی دلتنگ شدم امیدوارم که رفع کسالت شده باشد. مستدعیم که سلام و عرض ارادت بنده را خدمت خانمهای محترمه ابلاغ فرمائید و مخصوصأ خدمت حضرت علیه عالیه خانم رصدی بعرض ارادت و اشتیاق مصدعم     از مژده که از تشریف فرمائی خود به طهران مرقوم فرموده بودید فوق‌العاده مسرور و خوشوقت شدم با کمال امیدواری و اشتیاق منتظر آن روز سعید خواهم شد که انشاء‌الله در سایه سعادت و اقبال دوباره آن دوست عزیزم را زیارت کنم     محبت سرکار علیه بقدری است که هرگز قادر نیستم که چنانکه وظیفه خود میدانم از عهده تشکر و امتنان برآیم البته مراتب محبت و مراحم قلبی سرکار اجازه نخواهد داد که عرایض بنده را تعارف و مجازگوئی فرض بفرمائید باین جهت امیدوارم که عرض ارادت و اظهارات صمیمانه مرا از راه مرحمت قبول خواهید فرمود حضرت علیه عالیه دامت شوکتها خدمت سرکار سلام دارند و از الطاف مخصوصه آن خانم عزیز متشکرند منتظر مرقومات قشنگ هستم [ در حاشیه‌ی سمت راست صفحه‌ی دوم نوشته شده‌است].

 ارادتمند پروین

   + سید جمال طباطبایی ازاد - ۱٠:٤۳ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٩/۱۱/۱۸