اساتید در قید حیات را دریابیم


بیاد استادان دانشگاه ادبیات

شعری از ایرج میرزا

قلب مادر ( هر بار هم که این شعر را بخوانم باز گریه ام می گیرد )

 

داد معشوقه به عاشق پیغام / که کند مادر ِ تو با من جنگ

هر کجا بیندم از دور کند / چهره پر چین و جبین پر آژنگ

با نگاه غضب آلود زند / همچو سنگ از دهن ِ قَلماسنگ

مادر ِ سنگ دلت تا زنده ست / شهد در کام من و توست شرنگ

نشوم یک دل و یک رنگ ترا / تا نسازی دل ِ او از خون رنگ

گر تو خواهی به وصالم برسی / باید این ساعت بی خوف و درنگ

رَوی و سینه یِ تنگش بِدَری / دل بُرون آری از آن سینه ی ِ تنگ

گرم و خونین به منش باز آری / تا بَرد زآینه ی ِ قلبم زنگ

عاشق ِ بی خرد ِ ناهنجار / نه بَل آن فاسق ِ بی عصمت و ننگ

حرمت مادری از یاد ببرد / خیره از باده و دیوانه زِ بنگ

رفت و مادر را افکند به خاک / سینه بدرید و دل آورد به چنگ

قصد ِ سر منزل ِ معشوق نمود / دل ِ مادر به کَفَش چون نارنگ

از قضا خورد دَم ِ در به زمین / و َ اندکی سوده شد او را آرنگ

وان دل ِ گرم که جان داشت هنوز / اوفتاد از کف ِ آن بی فرهنگ

از زمین باز چو برخاست نمود / پی ِ برداشتنِ آن آهنگ

دید کز آن دلِ آغشته به خون / آید آهسته برون این آهنگ

آه پای پسرم یافت خراش / آخ پای ِ پسرم خورد به سنگ


   + سید جمال طباطبایی ازاد - ٢:۱٥ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٠/٦/٩