اساتید در قید حیات را دریابیم


بیاد استادان دانشگاه ادبیات

سیده صدیقه حسینی



و اما چارپاره ی فضایی :

در جهان بدون جاذبه ام

مثل آب نخورده ام،سختی

نیمه ی خالی ات پُرم میکرد

توی تلقین حس خوشبختی

 

خودکشی ستاره ای غمگین

وسط سال های بی نوری

تو به اندازه ی خدا نزدیک

تو به اندازه ی خدا دوری

 

در جهان بدون قاعده ام

در فراموش کردن  تاریخ

عشق بازی چند سیاره

عادت ماهیانه ی مریخ

 

مثل یک دختر خیالاتی

دست بردم به صورت فلکی م

دست بردم به فکرهای تو

وسط گریه های قایمکی م

 

خارج از هر مدار چرخیدم

گم شدم توی هیچ جایی که...

فکر تو از سرم نمی....افتاد

توی یک چاله ی فضایی که...

 

رفتم از حال بی گذشته ی تو

سمت آینده ی کپی شده ام

چشم غیر مسلحت زل زد

به جهان تلسکوپی شده ام...

   + سید جمال طباطبایی ازاد - ۸:٢٢ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٠/۳/٤