اساتید در قید حیات را دریابیم


بیاد استادان دانشگاه ادبیات

شعری از استاد دکتر محمد روحانی



                                             < < <  بـه گـل سـفـر کـن> > >

 

بـه گـل سـفـر کـن و شـعـر بـهـار را  بـنـویـس    تــرانــه هــای  خــوش انــتـظار  را  بنـویس
 
سـرود شـوق بـخـوان در حـلـول سـبـز  چـمن   پــی شــکــفــتـن گـل  نـو بهار  را   بنویس

بـنـفـشـه سـان ،  هـنـر آب را  تـمـاشـا  کـن     کــتــاب زمــزمــه ی  آبــشــار  را   بـنویس

 بـه بـیـقـراری  جـان  اعـتـبـار نـیـسـت هـنـوز    بــیــا بــه دفــتــر دلــهـا  قـرار   را  بـنـویـس

اگـر نـوشـتـن  یـک  واژه  فـرصـت آمـده اسـت    قـلم بـه حـادثـه بـسپـار  و  یـار را  بـنویس

 هــنــوز  تــازگـی  ســرخ بـار  آیـنـه  هـاسـت    به سوی سیب سفر کن ، انار  را  بنویس

به انــتــظار نـشسـتن خـوشـسـت بـرسر راه  نگاه چشم به  راهم ، غـبـار   را   بنـویـس

   + سید جمال طباطبایی ازاد - ۱۱:٥٧ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٠/۱/٢٧