اساتید در قید حیات را دریابیم


بیاد استادان دانشگاه ادبیات

از زبان خود محمد رضا عبدالملکیان

                                هوای حوصله ابری است
پائیز بود،پائیز 74، آن اتاقک کوچک 2-3 متری در پاگرد طبقه ی دوم خانه ی واقع در خیابان١۴ امیر آباد،دکتر بود،خسرو بود و من بودم،شب های بیداری تا آن سوی نیمه شب،تا یکی دو گام مانده به سپیده دمان و شاید تا خود سپیده دمان.حدود ۴ ماه و چند شب در هفته.
"مهربانی"باید متولد می شد.مرهمی بر زخم سال های جنگ و پس از جنگ.فکر اولیه از دکتر بود.دکتر دارینوش،انتخاب هم کرده بود،هم مرا ،هم خسرو را و متقاعد کرده بود هردو را.
شعرها را وسط گذاشته بودم،هرچه داشتم.دو هفته ای طول کشید.دکتر انتخاب کرده بود،همه ی انتخاب ها پسند من هم بود،جز یک شعر، که سال ها پیش سروده بودم و اینک به سبب مجموعه شرایط از هوایش فاصله گرفته بودم،نمی خواستم.اما دکتر اصرار داشت،این اصرار و انکار،به داوری خسرو رسید، در یکی از همان شب ها،در همان اتاقک پاگرد خانه ی خیابان 14امیر آباد،خسرو سر در سکوت،برای خودش خواند. سپس سر برداشت،با همان لبخند دلنشین،نگاهی به دکتر و نگاهی به من،این بار با صدای بلند خواند:
زیبا
زیبا هوای حوصله ابری است
چشمی از عشق ببخشایم
              تا رود آفتاب بشوید
                                    دلتنگی مرا
 
زیبا
هنوز عشق
                 در حول و حوش چشم تو می چرخد
از من مگیر چشم
دست مرا بگیر و کوچه های محبت را
                                               با من بگرد
یادم بده چگونه بخوانم
تا عشق در تمامی دل ها معنا شود
یادم بده چگونه نگاهت کنم که تردی بالایت
                                         در تندباد عشق نلرزد
زیبا آنگونه عاشقم که حرمت مجنون را
                                      احساس می کنم
آنگونه عاشقم که نیستان را
                                   یکجا هوای زمزمه دارم
آنگونه عاشقم که هر نفسم شعر است
زیبا
چشم تو شعر
چشم تو شاعر است
من دزد شعرهای چشم تو هستم
زیبا
کنار حوصله ام بنشین
بنشین مرا به شط غزل بنشان
بنشان مرا به منظره ی عشق
بنشان مرا به منظره ی باران
بنشان مرا به منظره ی رویش
                              من سبز می شوم
زیبا ستاره های کلامت را
در لحظه های ساکت عاشق
                                   بر من ببار
بر من ببار تا که برویم بهاروار
چشم از تو بود و عشق
                        بچرخانم
                                 بر حول این مدار
 زیبا تمام حرف دلم این است
من عشق را به نام تو آغاز کرده ام
در هر کجای عشق که هستی
                                           آغاز کن مرا

   + سید جمال طباطبایی ازاد - ۱٢:۱۳ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٠/۱/۱٢