اساتید در قید حیات را دریابیم


بیاد استادان دانشگاه ادبیات

از شعرهای نیمه کاره


((  اشاره ی تلخ  ))

ای آتشی که این همه در دل دمیده ای
فـریـاد ِ شعله را بـه سراپـا کشیـده ای

گـرم است همچنان نفس ِعطر گسترت
پیداست خوب ، با دل خوبان تپیده ای

می خـواستم زبـان شود آئینه دار شعر
شـوری شگرف در دل ِمـن آفریـده ای

چنـدیست چـون ستارهً اقبـال دوردست
پـا  از پیـاده راه ِ نگـاهــم  کشیـده ای

زنگی  نمیـزنیّ  و  پیـامی  نمیـدهـی
ازکوچه های پـوچی ما دل بریـده ای

دل را تفـاوت ِ نظری نیست بـا نگـاه
چشم توآشناست به مهری که دیده ای

مهر تو را فرود و فراز گذشته نیست
از دل مگـر اشاره ی تلخی شنیده ای

   + سید جمال طباطبایی ازاد - ۱:٢۳ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٩/۱٢/٢٧